Onze visie op 50 jaar

Tijdens de afgelopen 50 jaar is het statuut van de buitenlandse inwoners van België enorm veranderd. In de jaren 1960, waren zij gastarbeiders en hun verblijf zou – zoals het woord gast impliceert – van korte duur zijn. Maar de nieuwe procedures waaronder het recht op gezinshereniging en naturalisatie die in de jaren ’70 en ’80 werden ingevoerd, hebben ervoor gezorgd dat de buitenlandse arbeidskrachten zich meer en meer thuis voelden. Het idee van terugkeer naar het vaderland werd bleef een vaag toekomstplan. De arbeiders waren niet meer ‘te gast’ maar wel ‘geïmmigreerd’. Investeren in België door het aankopen van meubels of een woning werd niet meer gezien als verraad. In 2000 werd de integratie van de immigranten nog versneld door de vereenvoudigde naturalisatieprocedure. Vandaag is naturalisatie niet louter een manier om een stabiel juridisch statuut te verkrijgen zoals dat in het begin vooral het geval was. De burgers van buitenlandse origine beschouwen naturalisatie niet meer als een toegeving op het vlak van identiteit en waarden, maar verzoenen deze met hun nieuwe identiteit en leggen zich toe op het actief burgerschap. We zien dezelfde evolutie in het verenigingsleven: de eerste Turkse verenigingen wilden voornamelijk tegemoet komen aan de nood aan socialisatie, ze zetten activiteiten op rond religie, cultuur en folklore en ze verzorgden het transport van overledenen naar het vaderland. De verenigingen van vandaag proberen daarentegen een positieve bijdrage te leveren aan de Belgische samenleving in zijn geheel. Na 50 jaar spreken we niet meer over ‘gastarbeiders’ of ‘migranten’ maar over ‘Turkse Belgen’. Deze Belgen slaagden erin om steeds hoger op de sociale ladder te klimmen en tonen interesse voor de sociale vraagstukken in België. Ze tonen een oprechte wil om zich de waarden van het land eigen te maken en zien hun dubbele culturele identiteit als meerwaarde. In dit licht ontstond Fedactio, koepelorganisatie die vandaag een 56 verenigingen vertegenwoordigt die een positieve bijdrage willen leveren aan de Belgische samenleving op uiteenlopende domeinen als onderwijs, jeugd, cultuur, kunst, sport, ondernemerschap, economie en vele andere. Vandaag, 50 jaar na de migratie, willen wij aan de hand van een brede waaier aan activiteiten terugblikken op de 50-jarige migratiegeschiedenis maar ook op de vooruitgang die werd geboekt in deze halve eeuw. Wij zijn ervan overtuigd dat de Turkse gemeenschap met haar culturele rijkdom en talrijke talenten zich zou moeten toeleggen op de toekomst van België. Zoals werd neergeschreven in de oprichtingsakte willen wij op een constructieve manier bijdragen aan de harmonie en de cohesie van ons nieuwe vaderland en samen de uitdaging van het samenleven in diversiteit aangaan. 50 jaar migratie is een uitgelezen moment om deze doelstellingen te verwezenlijken en de inspanningen op dit vlak naar buiten te brengen alsook nieuwe actiepistes voor te stellen. Wij hopen op deze manier een diepere betekenis te geven aan 50 jaar migratie.